Gemeenten en laadinfrastructuur: de lichtmast als laadpunt

De vraag naar publieke laadpunten groeit

Het aandeel elektrische auto's in het wagenpark stijgt elk jaar, en het Europese beleid om de verkoop van nieuwe auto's met verbrandingsmotor op termijn uit te faseren, versnelt dat. In woonwijken met rijtjeshuizen en portiekflats heeft het grootste deel van de bewoners geen eigen oprit. Zij zijn aangewezen op een laadpunt in de openbare ruimte.

Veel gemeenten werken met een combinatie van laden op aanvraag, waarbij een bewoner een laadpunt aanvraagt, en proactief plaatsen op basis van een plankaart. Beide routes komen op hetzelfde knelpunt uit: er is in de straat geen plek meer voor nog een object.

De stoep is vol

Een woonstraat heeft al lichtmasten, afvalcontainers, fietsnietjes, verkeersborden en bomen. Elke extra laadpaal kost loopruimte, levert bezwaren van omwonenden op en vraagt een eigen fundering, kabelsleuf en aansluiting. Beheerders van de openbare ruimte zoeken daarom naar manieren om functies te combineren in objecten die er al staan.

De lichtmast is daarvoor de logische kandidaat. Hij staat op een vaste onderlinge afstand langs de rijbaan, in een woonstraat vaak 25 tot 35 meter, hij staat al in het beheersysteem en zijn positie is afgestemd op parkeervakken en inritten.

De laadlantaarn als oplossing

Een laadlantaarn combineert beide functies: bovenin een straatarmatuur, in de voet twee laadpunten. De CityCharger uit onze CIVIS serie levert 2x 11 kW uit een dubbelwandige, geïsoleerde aluminium mast met een lichtpunthoogte van 4 tot 8 meter. Het laadgedeelte is IP54 en IK10, dus bestand tegen regen, stoten en een slordig geparkeerde fiets.

Bovenop past een straatarmatuur uit de VIA serie of een paaltoparmatuur uit de POLARIS serie; de mastkop wordt per project op het armatuur afgestemd. Het lichtniveau blijft zoals het lichtplan voorschrijft: voor een woonstraat is dat doorgaans 5 tot 7,5 lux gemiddeld. De prijs is op aanvraag, omdat hoogte, kleur, armatuur en aansluiting per project verschillen.

Eerste aandachtspunt: de netaansluiting

De laadlantaarn gaat niet op de kabel van de openbare verlichting. Dat net is berekend op enkele ampères per mast en staat in een deel van de gemeenten overdag niet onder spanning. Twee laadpunten van 11 kW vragen samen 22 kW, ruwweg 32 A per fase, en dus een eigen 3-fasen aansluiting van de netbeheerder.

Door netcongestie kan de doorlooptijd van die aansluiting langer zijn dan de levertijd van de mast. Vraag de aansluiting daarom gelijk met de bestelling van de mast aan. De mast ondersteunt loadbalancing (onder meer via RS485): daarmee verdeelt hij het beschikbare vermogen over beide laadpunten, zodat ook een krappe aansluiting beide punten kan bedienen.

Tweede aandachtspunt: vergunning en verkeersbesluit

Een laadlantaarn vervangt een bestaande mast op dezelfde positie. Dat is een eenvoudiger traject dan een nieuw object op een nieuwe plek: ondergrond, kabelroute en zichtlijnen zijn bekend. Het aanwijzen van parkeervakken als laadplek vraagt wel een verkeersbesluit van de wegbeheerder, met de bijbehorende bezwaartermijn.

Stem vroeg af met de beheerder van de openbare verlichting en met de partij die de laadconcessie heeft. Zij bepalen samen welke mastposities in aanmerking komen en wie de mast in beheer neemt.

Derde aandachtspunt: beheer en eigendom

Verlichting en laden zijn in de laadlantaarn twee gescheiden circuits met eigen beveiliging. De verlichting blijft op het verlichtingsnet, met een eigen mastaansluitkast zoals uit onze NEXUS serie; het laadgedeelte communiceert via OCPP 1.6 (JSON) met het platform van de laadpuntbeheerder. Die regelt verrekening, storingsmeldingen en software-updates.

Leg vooraf vast wie eigenaar is van de mast, wie het armatuur onderhoudt en wie bij een aanrijding de schade afhandelt. Zonder die afspraken kan een storing lang blijven liggen, omdat beide partijen op elkaar wachten.

Veelgestelde vragen